• Ιούνιος 19, 2019, 18:04:51
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Για οποιαδήποτε ανακοίνωση, πληροφορία ή άλλου είδους επικοινωνία σχετική με το ptde.gr-που δεν καλύπτεται ήδη από το site-μπορείτε να μας στείλετε e-mail στο ptde.gr@gmail.com

Αποστολέας Θέμα: Λογοτεχνικά αποσπάσματα  (Αναγνώστηκε 23338 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Bagatelle

  • Τεταρτάκι!
  • ******
  • Μηνύματα: 825
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #45 στις: Νοέμβριος 01, 2012, 10:06:38 »
Ο άνθρωπος με το κασκέτο
Τασος Λειβαδίτης

Και την πρώτη νύχτα μπήκε μεσ’ το κελί
ένας άνθρωπος που ‘χε χάσει το πρόσωπό του
κι ακούμπησε το φανάρι που κρατούσε κάτω
στο πάτωμα,
κι ο ίσκιος του μεγάλωσε πάνω στον τοίχο
και τον ερώτησε: Πού έχεις κρυμμένα τα όπλα
κι εκείνος, κανείς δεν ξέρει αν από σύμπτωση,
ή ίσως για να απαντήσει,
έβαλε το χέρι πάνω στην καρδιά του.
Και τότε τον χτύπησε. Ύστερα, μπήκε άλλος άνθρωπος
που ‘χε χάσει το πρόσωπό του και τον χτύπησε.
Κι αυτοί οι άνθρωποι που ‘χαν χάσει το πρόσωπό τους
ήσαν πολλοί.
Και ξημέρωσε. Και βράδιασε. Ημέρες σαράντα.
Κι ήρθαν στιγμές που φοβήθηκε πως θα χάσει
το λογικό του
Και τον έσωσε μια μικρή αράχνη στη γωνιά
που την έβλεπε ακούραστη κι υπομονετική
να υφαίνει τον ιστό της.
Και κάθε μέρα της τον χάλαγαν με τις μπότες
τους μπαίνοντας.
Κι εκείνη τον ξανάρχιζε κάθε μέρα.
Και της τον χάλαγαν πάλι. Και άρχιζε ξανά
Εις τους αιώνας των αιώνων!

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #46 στις: Νοέμβριος 01, 2012, 10:37:49 »
Πραγματικά πολύ καλό!
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #47 στις: Ιανουάριος 08, 2013, 20:39:30 »
"Στο μεταξύ, έκαναν την εμφάνισή τους τεράστιες πόλεις που ξερνούσαν καπνούς. Μπροστά στην καυτερή ανάσα των κλιβάνων, τα πράσινα φύλλα άρχισαν να μαραίνονται. Το όμορφο πρόσωπο της Φύσης παραμορφώθηκε, λες και το έσκαψε κάποια απαίσια αρρώστια. Και μου φαίνεται, γλυκιά μου Ούνα, πως έστω κι η αμυδρή μας αίσθηση για το βίαιο και το αφύσικο θα έφτανε για να μας κάνει να σταματήσουμε εδώ. Τώρα, όμως, φαίνεται καθαρά πως σκάψαμε τον ίδιο μας το λάκκο διαστρέφοντας το γούστο μας ή, μάλλον, παραμελώντας την καλλιέργειά του στα σχολεία."

Έντγκαρ Άλαν Πόε, Ο διάλογος ανάμεσα στο Μόνο και την Ούνα
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #48 στις: Σεπτέμβριος 21, 2013, 00:13:37 »
"Κανείς δεν ξαφνιάστηκε από το σύνθημα εκείνο. Έτσι κι αλλιώς, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα για όλα έφταιγαν οι μετανάστες και όλοι οι μετανάστες ήταν <<μαύροι>>, ακόμα και οι Ρώσοι!
Η κυβέρνηση, ύστερα από ισχυρές πιέσεις των βιομηχάνων, έκανε τα στραβά μάτια και η εισροή αλλοδαπών και μεταναστών είχε σπάσει κάθε προηγούμενο. Το εξευτελιστικά φτηνό εργατικό δυναμικό είχε πλημμυρίσει την αγορά. Η κατάσταση των Ελλήνων εργατών, τεχνικών και ανειδίκευτων νέων, ήταν απελπιστική. Η ανεργία είχε χτυπήσει κόκκινο. Οι εθνικοσοσιαλιστικές ψευτοϊδεολογίες και ο θρησκευτικός φανατισμός είχαν φουντώσει, σαν τα ζιζάνια την άνοιξη. Για όλα τα κακά ευθύνονταν οι ξένοι, οι <<μαύροι>>. Ο φόνος δεν ήταν φόνος, αν το θύμα ήταν ξένος. Φυσικά, το επίσημο κράτος καταδίκαζε παρόμοια εγκλήματα, τουλάχιστον όταν δε μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Στη συνείδηση του περισσότερου κόσμου όμως το να σκοτώσει κάποιος έναν μετανάστη δε διέφερε πολύ από τη σφαγή ενός κατσικιού το Πάσχα."

"Ναι! Ακατάλληλοι για προφυλάξεις. Γιατί κρύβεται ο αόρατος; Και είμαστε όλοι μας αόρατοι, μόνο που δεν το γνώριζα! Και είμαστε όλοι μας μουγγοί, κουφοί και αόμματοι, μόνο που δεν το ήξερα! Και μιλάμε με ουρλιαχτά, μόνο που εγώ άκουγα λέξεις! Και τρώμε τις σάρκες μας, μόνο που εγώ πίστευα πως κοινωνούσαμε. Και απομυζούμε και συνθλίβουμε τον άλλο, μόνο που εγώ το θεωρούσα αυτό αγάπη."

Η μονοκατοικία, Δημήτρης Μητσοτάκης
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #49 στις: Ιανουάριος 31, 2014, 22:13:07 »
"Ξανακοιτάω τους συνεπιβάτες μου. Περισσότερο κεφάτοι δείχνουν κάτι τεχνίτες με πράσινες φόρμες. Δυο τρεις με γραβάτα και κουστούμι έχουν τη χειρότερη όψη. Μπορεί την ίδια εντύπωση να δίνω κι εγώ στους άλλους, κι όμως ούτε κάρτα χτυπάω πρωί βράδυ σε κάποια υπηρεσία, ούτε μηχανήματα συναρμολογώ σε μια αλυσίδα παραγωγής, ούτε κρέατα λιανίζω πίσω από έναν πάγκο, όπως οι μικρασιάτες πρόγονοί μου στα σφαγεία. Αυτός ήταν από το γυμνάσιο ο στόχος μου: να μην έχω τη δική τους τύχη. Πίστευα πως με τα γράμματα θα τα κατάφερνα. Τώρα δεν είμαι και τόσο σίγουρος"

"Οι περισσότεροι ζωγράφοι μόνο δυο περιόδους ζωγραφίζουν τον εαυτό τους: μια στη νεανική ηλικία, όταν ακόμη έχουν το βλέμμα του Νάρκισσου και μια στα γεράματα, λίγο πριν πεθάνουν, όταν αισθάνονται πια ακινητοποιημένοι. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που τους απασχολεί είναι το άχρονο."

Λευκή πετσέτα στο ρινγκ, Νίκος Δαββέτας
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος lne

  • Συντονιστής
  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 571
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #50 στις: Φεβρουάριος 16, 2014, 14:27:21 »
Στο παρακάτω link μπορείτε να βρείτε και να δείτε οπτικοποιημένο το βιβλίο "Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο" του  Σελ Σίλβερσταϊν.

http://www.youtube.com/watch?v=_gprGCEZWns

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #51 στις: Φεβρουάριος 16, 2014, 14:40:19 »
Πολύ ωραίο παραμύθι. Όταν κάναμε την πρακτική των μαθηματικών το είχαμε δραματοποιήσει με κάτι συμφοιτήτριές μου και το παρουσιάσαμε στα παιδιά.
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος lne

  • Συντονιστής
  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 571
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #52 στις: Φεβρουάριος 16, 2014, 14:59:44 »
Πολύ ωραίο παραμύθι. Όταν κάναμε την πρακτική των μαθηματικών το είχαμε δραματοποιήσει με κάτι συμφοιτήτριές μου και το παρουσιάσαμε στα παιδιά.

Αλήθεια; Θα πρέπει να ήταν πολύ ωραίο!

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #53 στις: Φεβρουάριος 02, 2016, 19:22:53 »
Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού, μας διδάσκει αυτό το απόσπασμα...

«Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί ο άνθρωπος έχει αναπτυγμένο, βαθιά στα εσώψυχά του, για να μην αναφερθώ πάλι στο υποσυνείδητο, το αίσθημα της μονιμότητας, αν και γνωρίζει εκ των προτέρων πόσο προσωρινός είναι και μάλιστα σε διψήφιο, κατά κανόνα αριθμό ετών. Το αίσθημα αυτό, που δεν περιορίζεται μόνο στη βραχυβιότητά του αλλά και στην καθημερινή πρακτική του, συνήθως τον κατακυριεύει και δεν μπορεί να προβλέψει καταστάσεις αμέσως ορατές. Έχουμε μόνιμη κατοικία-και μάλιστα δηλωμένη στο οικείο αστυνομικό τμήμα- και είμαστε ενοικιαστές του διαμερίσματος όπου μένουμε, με κίνδυνο ο ιδιοκτήτης να μας πετάξει έξω στην πρώτη αύξηση ενοικίου που δε θα μπορέσουμε να δώσουμε. Έχουμε μόνιμη απασχόληση και κινδυνεύουμε κάθε λίγο και λιγάκι ν’ απολυθούμε στην πρώτη αναδουλειά του αφεντικού ή στην πρώτη αίτησή μας για υψηλότερες αποδοχές. Έχουμε μόνιμο αίσθημα ή μόνιμο δεσμό, που μπορεί να ανατιναχθεί συθέμελα στην πρώτη εμφάνιση ενός πιο «ωραίο» ή μιας πιο «ωραίας» συντρόφου. Διακατεχόμαστε από αυτή τη «μονιμότητα» χωρίς να θέλουμε να σκεφτούμε την προσωρινότητα στην οποία είμαστε από τη Δημιουργία καταδικασμένοι. Και αυτοθεωρούμαστε από τα εξυπνότερα όντα του ζωικού βασιλείου, ενώ τα υπόλοιπα φαίνεται να έχουν κατακτήσει αυτή την αλήθεια, απαξιώντας να αναπτύξουν αυτό το αίσθημα της μονιμότητας πάνω στον πλανήτη, αφού κι αυτός δεν είναι μόνιμος μέσα στο μεταβλητό Σύμπαν».


Από το βιβλίο "Εύα" του Γ. Λεονάρδου