• Σεπτεμβρίου 20, 2019, 04:43:29
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Για οποιαδήποτε ανακοίνωση, πληροφορία ή άλλου είδους επικοινωνία σχετική με το ptde.gr-που δεν καλύπτεται ήδη από το site-μπορείτε να μας στείλετε e-mail στο ptde.gr@gmail.com

Αποστολέας Θέμα: Λογοτεχνικά αποσπάσματα  (Αναγνώστηκε 24043 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #63 στις: Μαΐου 06, 2016, 09:33:50 »
Το προφίλ του εμπόρου κατά τον Καρκαβίτσα:

«Ενώ ανεκίνει ταύτα εις τον νούν της η λυγερή, εφάνη ερχόμενος μακρόθεν ο Νικολός Πικόπουλος. Είχε την αριστεράν χείρα οπίσω επί τα μέσης στηριγμένην. Και τούτο, όχι διότι έπασχε. Αλλά μεταξύ των εμποροϋπαλλήλων, τους οποίους ηυτύχησε να γνωρίση κατά την βραχείαν μέχρι Πατρών εκδρομήν του, θεωρείται η στάσις εκεκίνη ως η μάλλον αρμόζουσα εις τον έμπορον. Να βαδίζη κανείς αργά΄ να έχη κόμην λαμποκοπούσαν υπό του ελαίου΄ το ημίψηλον ολίγον στραβά΄ την αλυσίδα του ωρολογίου χονδράν, κατάφορτον από πετράδια και δακτυλίδια και ζώνουσαν επιδεικτικώς το επιγάστριον΄ τη μίαν χείρα στηριζομένην οπίσω, ως να εκουράσθη από το μέτρημα των χρηματοδεμάτων, ενώ η άλλη θα παίζη αδιαφόρως λεπτόν ραβδίον.»

Από το βιβλίο "Η Λυγερή" του Α. Καρκαβίτσα

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #64 στις: Μαΐου 07, 2016, 14:54:56 »
Η καταπληκτική περιγραφή της λυγερής από τον Καρκαβίτσα...

«H Ανθή ήτο τέλειος τύπος μιας λυγερής του χωρίου. Είχεν υψηλόν και ανδρικόν κάπως ανάστημα΄ το στήθος εύρωστον΄ την μέσην περισφιγμένην και λυγεράν΄ Η κεφαλή της ωραία, εστηρίζετο επί λείου τραχήλου χυνομένου επί πλαστικωτάτου κορμού. Είχεν ηνωμένα μαύρα φρύδια, κάτω των οποίων μάτια κατάμαυρα, γεμάτα από λάμψιν και μυστήριον, εκρύπτοντο οπίσω από μικράς βλεφαρίδας. Είχε την μύτην εύγραμμον, με πτερύγια ομαλώς καμπυλωτά, ανακινούμενα εις ανησυχίας στιγμήν. Το στόμα της μικρόν, δακτυλιδένιον στόμα, μ’ ένα χαμόγελον επάνω του, το οποίον ηύξανεν την καλλονήν, όπως σταγών δρόσου αυξάνει την καλλονήν του ρόδου. Κι έφερε με χάριν επάνω της η λυγερή φουστάνι από κλαδωτήν διάναν ολιγόπτυχον και σάκκον ομοιόχρωμον, σφιγμένον εις το στήθος και τους καρπούς των χειρών. Είχε την κεφαλήν ασκεπή, με τα κατάμαυρα μαλλιά χωρισμένα εις την μέσην και οπίσω πίπτοντα εις δύο πλεξίδας μακράς, ζευγαρωμένας εις τ’ άκρα δια κυανής ταινίας. Απ’ όλου αυτής του σώματος, όπως εκάθητο, και της απλής ενδυμασίας της, πτυχουμένης εδώ κι εκεί, και με τας χείρας συνηνωμένας περί το παιδίον, με τη ρεμβώδη έκφρασιν της αναμονής επί του προσώπου, εφαίνετο αρχαίας Ελληνίδος άγαλμα, ζητούσης φιλοξενίαν».

Από το βιβλίο "Η Λυγερή" του Α. Καρκαβίτσα

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #65 στις: Μαΐου 12, 2016, 18:42:48 »
«H κυρά Παγώνα, ως μυθική δύναμις, εσυμμάζωνεν όλα ταύτα και άλλα πολλά ακόμη εις τας γεροντικάς χείρας της. Καμμιά αρρώστεια δεν ήτο μυστική εις αυτήν΄ κανέν αερικόν πάθημα δεν διέφευγε την δικαιοδοσίαν της. Εκτός της ρουσούμπελης, εγήτευε τον σπλήναν, τις παραμαγούλες, τον στυλίτην, τον πονοκέφαλον, τον στρόφον, το λίθωμα των βυζών. Εξώρκιζε το μάτιασμα, «είτε στον ύπνο είτε στον ξύπνο» επήρχετο, διώκουσα αυτό «σε μέρη ακατοίκητα, σε ριζιμά λιθάρια»΄ το ανεμοπύρωμα, προστάζουσα τους λόγους της να το σηκώσουν, «όπως ο ήλιος τα παιγνίδια της νυχτός»΄ τον πονόματον, τον οποίον δια συνδρομής της ασημένιας Παναγιάς έρριπτεν εις τα βάθη της θάλασσας, δια να καθαρίση και λάμψη το φως του πάσχοντος, «όπως ο ήλιος καλοκαιρινής ημέρας»΄ την λιμόκαψαν, επίβουλην αρρώστειαν, η οποία ρέβει τον άνθρωπον και τον αφανίζει ολίγον κατ’ ολίγον, όπως το σκουλήκι που φωλιάζει εις τον κορμόν του δένδρου, δέουσα αυτήν δι’ αλύτων δεσμών πέραν εις τα δάση και καταρωμένη «να φύγη από τις εβδομήντα δύο φλέβες του αρρώστου και τους αρμούς του όλους και να πάρη τα βάθη της θάλασσας, και να μετρήση τον άμμον της θάλασσας και των δεντρών τα φύλλα και να γυρίση πίσω!...Να φύγη από τις εβδομήντα δύο φλέβες του, να πάη στα όρη, στα βουνά, πίσω του ήλιου, που σκύλος δε βαβίζει΄ να φάη από το κρέας του, να πιη από το αίμα του και να γυρίση στις εξηνταεννιά τ’ Αυγούστου»!

Από το βιβλίο "Η Λυγερή" του Α. Καρκαβίτσα

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #66 στις: Μαΐου 16, 2016, 21:35:21 »
Η Αθήνα του εμφυλίου...

«Με πήρε το παράπονο. Πώς να το χωρέσει ο νους πως αυτή η ζεστή, η δική μας Αθήνα έγινε τόσο αφιλόξενη που ούτε ένα κορίτσι δεν μπορεί να κρύψει. Στην Κατοχή ήταν ανοιχτή αγκαλιά. «Μπάτε, πατριώτες, στα σπίτια μας, μοιραστείτε τον άρτο μας». Τώρα στα σπίτια, στις καρδιές μας, στο δρόμο, στις δουλειές παντού σεργιανάει ο τρόμος. Συλλαμβάνεσαι…Κατηγορείσαι…Παραπέμπεσαι…Οι φυλακές δε μας χωρούνε πια. Σιδεροφράζουν σχολεία, αποθήκες, ξερονήσια. Τα παλικάρια μας, αντί για παράσημα δέχονται τις σφαίρες του εκτελεστικού στο στήθος. Κάτω από τις ασημένιες ελιές μας τάφοι, μόνο τάφοι. Κι οι ζωντανοί προγραμμένοι με το «βεβαρημένον φάκελλο των επικινδύνων δια την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν προδοτών». Πώς φτάσαμε ως εδώ;»

Από το βιβλίο «Εντολή» της Διδούς Σωτηρίου

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #67 στις: Μαΐου 22, 2016, 09:14:22 »
«Στον κίνδυνο οι άνθρωποι γίνονται δυο λογιώ, έλεγε. Άλλων η καρδιά μαλακώνει σαν το κερί κι από κει αρχίζει η κατρακύλα τους. Κι άλλων γίνεται σκληρή, περήφανη και σίγουρη, πιο σίγουρη παρά ποτέ».

Από το βιβλίο «Εντολή» της Διδούς Σωτηρίου

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #68 στις: Μαΐου 23, 2016, 22:05:09 »
«Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο το επισκεπτήριο – μια ανάσα που γίνεται στεναγμός. Τυραγνισμένα πρόσωπα στριμώχνονται για να δουν ανάμεσα απ’ την πυκνή σίτα τα κορίτσια τους, ν’ ακούσουν και να πουν μέσα σε πέντε λεπτά όσα καίνε την καρδιά…..
Είναι παράξενο το πόσο αλλιώτικος γίνεσαι σε εκείνον το μισοσκότεινο χώρο του επισκεπτηρίου με τον γονιό σου πίσω απ’ την πυκνή σίτα! Τα χαρακτηριστικά αλλοιώνονται σαν σε όνειρο, η κουβέντα σπάζει μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από λέξεις που εκτοξεύονται άλλοτε σαν βλήματα και άλλοτε σαν ροδοπέταλα, με την απειλή του λεπτοδείχτη που τρώει τόσο γρήγορα τα φτωχά πέντε λεπτά, κι όμως νιώθεις σαν να βλέπεις ήλιο. Εκεί κοντά σου στέκονται οι άνθρωποί σου, μυθικά πρόσωπα που μπορούν να κάνουν τα’ αδύνατα δυνατά, κι ανακαλύπτεις, τρελός από χαρά, πόσο τους αγαπάς και πόσο πολύτιμοι είναι».

Από το βιβλίο «Εντολή» της Διδούς Σωτηρίου

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #69 στις: Μαΐου 28, 2016, 16:44:09 »
για την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη...

«Ποιος μπορεί να πει πως οι σφαίρες του εκτελεστικού άφησαν ανέγγιχτη τη δική μου καρδιά…Πιάνει η Έλλη την πένα που της άφησε εκείνος και γράφει, ονοματίζει έναν έναν τους ενόχους. Δυο γράμματα έγραψε κι έπεσε σ’ άγρια σιωπή αναμετρώντας πόσο βαρύ θα ‘ναι να ζήσει…Κι η μάνα του Νίκου να θρηνεί διακριτικά: Γιε μου! Γιε μου! Ήλιε μου, σπλάχνο μου ακριβό, που δεν εχόρτασα τη θωριά σου…Πώς θα χωρέσει τη ζωντάνια σου η μαύρη γης…
Δεν κλαίγαν τον ήρωα, μα τον γιο και τον άντρα, το ψιλομελάχρινο παλικάρι, τα νιάτα του, την καρδιά του…Και κάναν ευκή, τούτη η χώρα να πάψει να τρώει τα τέκνα της κι ουδέ ήρωες, ουδέ προδότες να φτιάχνει. Μόνο ανθρώπους, νιάτα ψυχωμένα, χαρούμενα κι υπεύθυνα όπως εκείνος…»

Από το βιβλίο «Εντολή» της Διδούς Σωτηρίου

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #70 στις: Ιουνίου 20, 2016, 22:18:28 »
"Θεέ μου, τι όμορφος που είναι ο κόσμος από την καλή!...Φαντάσου αν κι ο ουρανός - ψηλά εκεί, πέρ' από το ταβάνι - έχει κι αυτός μια όψη ανάποδη, έτσι τριμμένη, πενιχρή, γεμάτος τρύπες αδειανές από αστέρια..."

Από το βιβλίο "Eroica" του Κοσμά Πολίτη

Αποσυνδεδεμένος Nuria

  • Τριτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 585
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #71 στις: Ιουνίου 25, 2016, 15:46:58 »
"Ολα τα καλά και ωραια πάνε ψηλά στον ουρανό, αγνίζονται σε μια πνοή, σε μια χαρά, σε μιαν αγάπη..."

Από το βιβλίο "Eroica" του Κοσμά Πολίτη.