• Οκτώβριος 19, 2018, 12:15:16
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Παρακαλούμε πολύ να αναρτάτε στο φόρουμ την ύλη μαθημάτων
και τα θέματα εξετάσεων που γνωρίζετε.

Αποστολέας Θέμα: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!  (Αναγνώστηκε 4427 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος starfish

  • Πρωτάκι!
  • ***
  • Μηνύματα: 115
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #9 στις: Δεκέμβριος 08, 2011, 19:22:06 »
ελα μου ντε! το τι σκαρφιζονται οι γονεις για να μας πεισουν να κανουμε κατι...

εμενα μικρη μου αρεσε η κοκα κολα (ακομα μου αρεσει) αλλα επειδη δε με αφηναν να πινω μου την παρουσιαζαν σαν το πονσταν το σιροπι και δεν την επινα και οταν χρειαζοταν να πιω πονσταν μου το παρουσιαζαν ως κοκα κολα και εγω το πιστευα η χαζη!

χαχαχαχαχ : laugh)

Αποσυνδεδεμένος bananakounia

  • Δευτεράκι!
  • ****
  • Μηνύματα: 362
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #10 στις: Φεβρουάριος 19, 2012, 00:38:45 »
Θυμαμαι την πρωτη φορα που εμαθα να κανω ποδηλατο. Ο μπαμπας μου δουλευε και μου ειχε υποσχεθει οτι θα μου μαθει αλλα εγω δεν αντεχα μεχρι το σαββατοκυριακο και ετσι πηρα το καινουργιο μου ποδηλατο κρυφα το οποιο σημειωτεον δεν ειχε πισινα ροδακια γιατι τα ειχαμε βγαλει,και το πηγα μονη μου στο κοντινο παρκακι μας.και μετα απο πολλες ωρες και πολλες τουμπες,εμαθα να κανω.
Και μετα ημουν πολυ θυμωμενη για λιγες μερες με τον μπαμπα μου οποτε εβλεπα τα γονατα μου με πληγες γιατι σκεφτομουν τις τουμπες που εφαγα επειδη ημουν ολομοναχη στο παρκο.χαζο βεβαια μιας και μονη μου πηγα εκει.χαχα.
Επισης πολλες φορες εβλεπα στον υπνο μου συνηθως μετα απο καυγα των γονιων μου,οτι η μαμα μου βρηκε αλλον αντρα και μετα ολη την ημερα ημουν πολυ θυμωμενη μαζι της λες και ειχε συμβει στα αληθεια. Μια φορα κιολας γυρω στα 3-4 θυμαμαι χαρακτηριστικα της ειπα:το φαγητο που εφτιαξες καθολου δεν το θελω και αμα θες να ξερεις ουτε ο νεος σου αντρας σου αρεσει!

Αποσυνδεδεμένος dreamxr11

  • Πτυχιούχος!
  • Διαχειριστής
  • Πεμπτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 1570
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #11 στις: Φεβρουάριος 21, 2012, 23:17:23 »
 : laugh) : laugh) : laugh)
καημενουλη!
Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες.
"Bertrand Russell"

Αποσυνδεδεμένος starfish

  • Πρωτάκι!
  • ***
  • Μηνύματα: 115
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #12 στις: Φεβρουάριος 24, 2012, 23:59:41 »
Θυμήθηκα ένα άλλο περιστατικό, όταν ήμουν πρώτη δημοτικού!
Ήμουν στο σχολείο και μου είχε πει η μαμά μου πως όταν σχολάσουμε, θα με έπαιρνε μια γνωστή μας. Σχολάσαμε, περίμενα εγώ λίγο, ύστερα νόμιζα πως με ξέχασαν και ξεκίνησα για το σπίτι, νομίζοντας πως ξέρω το δρόμο. Χάθηκα τελικά και άρχιζα τυχαία να στρίβω σε στενά και μετά σε κάτι άλλα στενά, ώσπου έφτασα χωρίς να το καταλάβω πολύ κοντά στο σπίτι. Ωστόσο, επειδή με τη μαμά μου κάθε φορά γυρνούσαμε από συγκεκριμένο δρόμο, νόμιζα πως βρισκόμουν πολύ μακριά από το σπίτι. Έτσι πήγα σε ένα άγνωστο κύριο με καράφλα, την ώρα που έπλενε το αμάξι του και τον ρώτησα: "Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε να πάω στο σπίτι μου;" και μου απαντάει "Που είναι το σπίτι σου;" του λέω "Ε, δεν ξέρω, κάπου θα είναι". Ο κακομοίρης ευτυχώς ήταν καλός άνθρωπος, άφησε το αμάξι που έπλενε και με ρωτούσε αν θυμόμουν το δρόμο να πάω πάνω-κάτω. Εγώ άρχισα να περπατάω μπροστά και να του λέω "α! κάτι μου θυμίζει εδώ!" και έστριψα ώσπου βρέθηκα σχεδόν κάτω από το σπίτι μου και δεν το είχα πάρει χαμπάρι, ώσπου είδα τη γιαγιά μου στο δρόμο να μιλάει με τη μάνα μου που βρισκόταν στο μπαλκόνι. Καλά εκείνη τη στιγμή-νομίζοντας πως θα με μαλώσουν, δεν ξέρω γιατί λειτούργησα έτσι- λέω στον κύριο με την καράφλα: "ωχ! σκύψε γρήγορα, είναι η γιαγιά μου εκεί!" εγώ κρύφτηκα πίσω από ένα αμάξι, ο κύριος φυσικά δεν έσκυψε και μάλλον θα μίλησε με τη γιαγιά μου. Εγώ περπατούσα σκυφτή ώσπου με είδε η μάνα μου από το μπαλκόνι και μου άρχισε τις φωνές, δεν θυμάμαι ακριβώς τι έλεγε και τι έγινε μετά. Το μόνο που θυμάμαι είναι μέχρι εκείνο το σημείο που έτρεχα σκυφτή να πάω σπίτι.  : LOL

Αποσυνδεδεμένος dreamxr11

  • Πτυχιούχος!
  • Διαχειριστής
  • Πεμπτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 1570
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #13 στις: Φεβρουάριος 25, 2012, 00:03:00 »
 : laugh) : laugh)
καλα να παθεις. θα τους τρομαξες τους ανθρωπους!
Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες.
"Bertrand Russell"

Αποσυνδεδεμένος Lydia

  • Δασκάλα
  • Συντονιστής
  • Εκτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 2237
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #14 στις: Φεβρουάριος 25, 2012, 00:05:54 »
Το έχω κάνει και γω αλλά δεν πήγαινα ακόμα σχολείο. Έφυγα από το σπίτι της γιαγιάς και έλειπα για 4 ωρες. Η πλάκα είναι ότι με αναζητούσε σε όλη την πόλη, ενώ εγώ έπαιζα με το Διονυσάκη 30μέτρα παρακάτω. Από μικρή αγοροκόριτσο...

Αποσυνδεδεμένος billitsa8

  • Πρωτάκι!
  • ***
  • Μηνύματα: 256
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων!
« Απάντηση #15 στις: Νοέμβριος 05, 2012, 22:37:37 »
πολλά και διάφορα μου έχουν πει οι γονείς μου ότι έκανα όταν ήμουν μικρή αλλά εγώ δεν θυμάμαι τίποτα εκτός από ένα πολύ χαρακτηριστικό. Το θυμάμαι σα να το έζησα χθες. Δεν είχα πάει ακόμα σχολείο. Κάτω από τον πάγκο της κουζίνας υπάρχει ένα ντουλάπι. Κάτι είχε μέσα που το ήθελα πάρα πολύ(δεν θυμάμαι τι ακριβώς). Ανοίγοντάς το όμως το μόνο που έβλεπα μπροστά μου ήταν ένα τεράστιο βάζο με ελιές! Χωρίς να με αποθαρρύνει ξεκινώ τις προσπάθειες να το βγάλω έξω(αν είναι δυνατόν)!!Φυσικά δεν τα κατάφερα και καθώς το μετακινούσα προς τα έξω μου έπεσε, έσπασε και οι ελιές και τα λάδια γέμισαν το τόπο!!Μολις με βλέπει η μητέρα μου παθαίνει σοκ και άρχιζε να μου φωνάζει. Δεν θυμάμαι τι έλεγε μόνο ότι αγωνιζόμουν να ξεφύγω από τη λίμνη με τα λάδια. Επειδή όμως γλιστρούσα, τραβάω μια καρέκλα και ανεβαίνω πάνω της κάνοντάς την και αυτή χάλια : LOL
Τη συνέχεια δεν τη θυμάμαι...
αντί να καταριέσαι το σκοτάδι, άναψε ένα κεράκι! :)