• Νοεμβρίου 12, 2019, 09:03:16
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Παρακαλούμε να γράφετε με μικρούς, ελληνικούς χαρακτήρες.

Αποστολέας Θέμα: Λογοτεχνικά αποσπάσματα  (Αναγνώστηκε 24527 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Nuria

  • Επισκέπτης
Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« στις: Μαρτίου 29, 2011, 16:47:26 »
" Δες τα παιδιά, Βιργινία. Κοίτα και δες τα μάτια τους, περιέχουν τον αληθινό κόσμο. Διότι συλλαμβάνουν τη χάρη. Τα τυλίγει σαν σύννεφο, αν μισοκλείσεις τα βλέφαρα θα τη δεις, είναι ένα χρώμα γύρω τους, κοίτα και δες, κάθε παιδί έχει το χρώμα του, σαν νεφέλωμα, σε μερικά μπορείς να δεις ολόκληρο το ουράνιο τόξο. Αυτό είναι το φως του Θεού, Βιργινία, ουδέποτε χάνεται, όποιος το σέβεται, μαθαίνει να το ρουφάει, όποιος απιστεί ξοδεύεται...Όμως, τα παιδιά βρίσκονται ακόμα στην ηλικία της φώτισης, τόποτα δεν ξεθωριάζει το χρώμα τους...Κοίτα! Δες τα μάτια αυτού του παιδιού! Πρόσεξε την ηδύτητα στην έκφρασή του. Ονειρεύεται, Βιργινία. Τα μωρά και τα παιδιά βλέπουν τα όνειρα του Θεού. Δες, ο μικρός έχει το χάρισμα, όλα τα παιδιά το έχουν, είναι το δώρο τους για την καινούργια ζωή... "

Από το βιβλίο "Αυτά να τα πεις αλλού" της Μπελίκα Κουμπαρέλη

Inkite

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #1 στις: Σεπτεμβρίου 20, 2011, 19:28:54 »
Νύχτα: γι'άλλη μια φορά η νυχτερινή πάλη με το θάνατο, οι δαιμονικές ορχήστρες στο δωμάτιο μου, το βύθισμα μέσα στον έντρομο ύπνο, οι φωνές έξω από το παράθυρο, το όνομα μου που το προφέρουν απανωτά και χλευαστικά φανταστικοί επισκέπτες, τα κύμβαλα του σκοταδιού. Σαν να μην έφταναν οι πραγματικοί θόρυβοι σ'αυτές τις νύχτες με το χρώμα των γκρίζων μαλλιών. Όχι σαν το σπαρακτικό πανδαιμόνιο των Αμερικάνικων πόλεων, που μοιάζει σαν να ξεκολλάς τους επιδέσμους ενός ετοιμοθάνατου γίγαντα. Μα το αλύχτημα των αδέσποτων σκύλων, το ολονύχτιο λάλημα των πετεινών, ο ήχος του τυμπάνου, το βογκητό που θα βρεθεί αργότερα σαν λευκά φτερά κουβαριασμένα σε τηλεγραφικά καλώδια στους πίσω κήπους ή πουλιά κουρνιασμένα στις μηλιές, όλος ο προαιώνιος ακοίμητος πόνος του Μεξικού. /i]

Κάτω από το Ηφαίστειο - Μάλκολμ Λόουρυ

Αποσυνδεδεμένος LittleLotte

  • Πρωτάκι!
  • ***
  • Μηνύματα: 170
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #2 στις: Σεπτεμβρίου 20, 2011, 20:49:32 »
                                  TO METΡHMA




Άνθρωποι μόνοι,που άφησαν σκόνη,

φιλίες κι αγάπες που πήραν οι δρόμοι,

κλεμμένοι,κρυμμένοι,κρυφά δανεισμένοι,

τυχαίοι,γενναίοι,δειλοί,φοβισμένοι,

δικοί μου και ξένοι,γλυκοίς και θλιμμένοι,

σε σχέσεις,σε σπίτια καλά κλειδωμένοι,

χαρούμενοι,άσχετοι,συνεπιβάτες,

μποέμ καλλιτέχνες,παιδιά με γραβάτες,

εχθροί μου και φίλοι,μικροί και μεγάλοι,

που δίνουν με μέτρο,που κάνουν σπατάλη,

αγάπες που έμοιαζαν να'χουν αξία,

και άλλες που ξέμειναν στη χειραψία,

Δύστυχοι συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα,

η λογική κι όσοι ζουν με το αίσθημα...

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #3 στις: Σεπτεμβρίου 21, 2011, 00:11:28 »
    "Όταν εξαπολυθήκαμε στον κόσμο,αυτοί που είμαστε,χρειάστηκε πρώτα να ταυτιστούμε μ'αυτή τη ζαριά,μ'αυτό το τυχαίο που οργανώθηκε από τον θεϊκό υπολογιστή: να πάψουμε να νιώθουμε έκπληξη επειδή ακριβώς αυτό(εκείνο το πράγμα που μας αντικρίζει στον καθρέφτη) είναι το εγώ μας. Χωρίς να είμαστε πεπεισμένοι ότι το πρόσωπό μας εκφράζει το εγώ μας,χωρίς αυτήν την αρχική και θεμελιακή αυταπάτη,δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να ζούμε, ή τουλάχιστον να παίρνουμε τη ζωή στα σοβαρά.Και δεν ήταν καν αρκετό το να ταυτιζόμαστε με τον εαυτό μας.Χρειαζόταν μια παθιασμένη ταύτιση με τη ζωή και με το θάνατο.Διότι μόνο υπό την προϋπόθεση αυτή δεν εμφανιζόμαστε στα ίδια μας τα μάτια σαν μία απλή παραλλαγή του ανθρώπινου πρωτοτύπου,αλλά ως πλάσματα προικισμένα με τη δική τους και μη ανταλλάξιμη ουσία."



    "Η παγίδα του μίσους είναι ό,τι μας δένει πολύ σφιχτά με τον αντίπαλο. Ιδού το άσεμνο του πολέμου: η οικειότητα του αίματος που χύνεται αμοιβαία,η ασελγής εγγύτητα δύο σρατιωτών που,κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο στα μάτια, αλληλοδιαπερνιούνται."


                                                                                                                                  Η Αθανασία, Μίλαν Κούντερα       
                                                                                                                   

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1230
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #4 στις: Σεπτεμβρίου 21, 2011, 01:00:39 »
Φιλοσοφικό είναι αυτό το βιβλίο;
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #5 στις: Σεπτεμβρίου 21, 2011, 01:11:14 »
Όχι,μυθιστόρημα με φιλοσοφικές προεκτάσεις. Έχω διαβάσει πολύ λίγο ως τώρα,αλλά μου αρέσει!

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #6 στις: Οκτωβρίου 15, 2011, 01:14:00 »
    "Τι είναι όμως η ομορφιά από μαθηματική σκοπιά; Υπάρχει ομορφιά όταν ένα αντίτυπο μοιάζει όσο γίνεται περισσότερο στο αυθεντικό πρωτότυπο. Ας φανταστούμε ότι έχουν βάλει στον υπολογιστή τις ελάχιστες και τις μέγιστες διαστάσεις όλων των μερών του σώματος: μεταξύ τριών και επτά εκατοστών για το μήκος της μύτης, μεταξύ τριών και οκτώ για το ύψος του μετώπου, και ούτω καθεξής. Άσχημος είναι ο άνθρωπος που το μέτωπό του έχει μήκος έξι εκατοστών και η μύτη του τρία μόνο. Ασχήμια: ιδιότροπη ποίηση του τυχαίου. Σ'έναν ωραίο άνθρωπο, το παιχνίδι των τυχαίων έχει διαλέξει έναν μέσο όρο όλων των μέτρων. Ομορφιά: πεζότητα του ακριβούς μέσου. Στην ομορφιά περισσότερο ακόμα παρά στην ασχήμια, εκδηλώνεται ο μη ατομικός, μη προσωπικός χαρακτήρας του προσώπου. Στο πρόσωπό του, ο ωραίος άνθρωπος βλέπει το πρωταρχικό τεχνικό σχέδιο, έτσι όπως το σχεδίασε ο κατασκευαστής του πρωτοτύπου, και υποφέρει πιστεύοντας ότι αυτό που βλέπει είναι ένα αμίμητο εγώ."

   


    "Αυτό που είναι αβάσταχτο στη ζωή, δεν είναι το να είσαι αλλά το το να είσαι το εγώ σου. Χάρη στον υπολογιστή του, ο Δημιουργός έκανε να εισχωρήσουν στον κόσμο δισεκατομμύρια εγώ, και οι ζωές τους. Αλλά, δίπλα σε όλες αυτές τις ζωές μπορούμε να φανταστούμε ένα που είναι πιο στοιχειώδες, που υπήρξε πριν ο Δημιουργός βαλθεί να δημιουργεί, ένα είναι στο οποίο ούτε άσκησε ούτε ασκεί καμιά επιρροή. Ξαπλωμένη στο χορτάρι, με το μονότονο τραγούδι του ρυακιού να την διαπερνά και να παρασύρει το εγώ της, η Ανιές έπαιρνε το μέρος αυτού του στοιχειώδους είναι που εκδηλώνεται στη φωνή του χρόνου που τρέχει και στο γαλάζιο τ'ουρανού΄ ήξερε πια ότι τίποτα ωραιότερο δεν υπάρχει.
     Ο επαρχιακός δρόμος όπου κυλάει τώρα είναι ήρεμος΄ μακρινά, απέραντα μακρινά, λάμπουν τ'αστέρια. Η Ανιές λέει στον εαυτό της:
     Να ζεις, δεν υπάρχει καμιά ευτυχία σ'αυτό. Να ζεις: να περιφέρεις στον κόσμο το επώδυνο εγώ σου.
     Αλλά να είσαι, να είσαι είναι ευτυχία. Είναι: το να μεταμορφώνεσαι σε κρήνη, σε πέτρινη δεξαμενή μέσα στην οποία το σύμπαν κατεβαίνει σαν χλιαρή βροχή. "

                                                                                                                                   Η Αθανασία, Μίλαν Κούντερα

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1230
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #7 στις: Οκτωβρίου 15, 2011, 02:05:55 »
Και τα δυο κομμάτια είναι εξαιρετικά,αλλά το πρώτο με έβαλε σε περισσότερη σκέψη.Δεν το είχα σκεφτεί έτσι ποτέ.
Πολύ όμορφα αποσπάσματα!
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #8 στις: Οκτωβρίου 15, 2011, 02:23:34 »
Να σου πω την αλήθεια,κι εμένα με έβαλε σε προβληματισμό το πρώτο απόσπασμα...Ακόμα δεν το έχω πλήρως αποκρυπτογραφήσει,κυρίως την τελευταία φράση...