• Οκτωβρίου 20, 2019, 11:52:28
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Παρακαλούμε να γράφετε με μικρούς, ελληνικούς χαρακτήρες.

Αποστολέας Θέμα: Λογοτεχνικά αποσπάσματα  (Αναγνώστηκε 24436 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #18 στις: Νοεμβρίου 11, 2011, 15:33:10 »
"Ίσως τα πάντα να τα κυβερνάει μια γιγάντια Μητρότητα, ένας κοινός πόθος. Η ομορφιά της παρθενικής κοπέλας - της ύπαρξης αυτής που (όπως πολύ όμορφα το λέτε) "δεν έδωσε ακόμα τίποτα" - δεν είναι παρά το προαίσθημα κι η προετοιμασία, ο τρόμος και ο πόθος της μελλούμενης μητρότητας. Κι η ομορφία της γυναίκας σαν είναι μητέρα δεν είναι παρά η "στρατευόμενη" μητρότητα΄ και σαν φτάσει στα γεράματα,  ομορφία της είναι η μεγάλη θύμηση που ζει μέσα της. Ακόμα και στον άντρα υπάρχει, νομίζω, η μητρότητα, σωματική και πνευματική: η καρποφορία του είναι ένα είδος γεννοβόλημα΄ και γεννοβολάει πραγματικά ο άντρας, όταν δημιουργεί μέσα απ' το πιο ολοκληρωμένο Είναι του. Μπορεί τα φύλα να συγγενεύουνε περισσότερο απ' όσο νομίζουμε' κι η μεγάλη Ανανέωχη του κόσμου μπορεί να ναι τούτη εδώ: ο άντρας κι η γυναίκα λυτρωμένοι απ' όλες τις πλάνες κι απ' όλες τις δυσαρέσκειες θ' αποζητάνε ο ένας τον άλλον, όχι πια σαν αντίπαλοι, μα σαν αδέρφια, σα συνοδοπόροι'  και θα σμίγουν σαν άνθρωποι για να σηκώσουν μαζί στους ώμους τους απλά, σοβαρά και καρτερικά, το βαρύ φορτίο της σάρκας, που τους έταξεν η μοίρα."


Από το βιβλίο "Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή" του Rainer Maria Rilke

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #19 στις: Νοεμβρίου 11, 2011, 18:47:36 »
ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα για τον έρωτα από τις επιστολές του Rilke....


"Γόνιμος είναι κι ο έρωτας: επειδή κι ο έρωτας είναι δύσκολος. Έρωτας του ανθρώπου για τον άνθρωπο: ίσως αυτό να 'ναι το δυσκολότερο απ' όσα μας έταξεν η μοίρα, το πιο απόμακρο, η τελευταία δοκιμασία, το έργο που όλα τ' άλλα δεν είναι παρά προετοιμασία και προπαρασκευή του. Γι' αυτό και οι νέοι - που είναι "αρχάριοι" στο κάθετι- δεν ξέρουν ακόμα ν' αγαπούν: πρέπει να διδαχτούν τον έρωτα. Με όλο τους το είναι, με όλες τους τις δυνάμεις συμμαζεμένες γύρω στην ερημική φοβισμένη καρδιά τους, που οι χτύποι της ψηλώνουν ολοένα, πρέπει να μάθουν ν' αγαπούν. Ο καιρός όμως της μαθητείας είναι πάντα καιρός μακρόχρονου "εγκλεισμού". Έτσι είναι, για πολύν καιρό, κι ο έρωτας: μοναξιά, ολοένα και πιο έντονη και πιο βαθιά μόνωση. Έρωτας δε θα πει ν' ανοίγεσαι ευθύς, να δίνεσαι, να ενώνεσαι με κάποιον Άλλον (τι θα ήταν, άλλωστε, η ένωση δύο όντων ακαθόριστων ακόμα, ατελείωτων, ανοργάνωτων;) είναι μια σπάνια ευκαιρία για να ωριμάσεις, ν' αποχτήσεις μιαν υπόσταση δική σου, να γίνεις εσύ ένας ολόκληρος Κόσμος, για χάρη κάποιου άλλου, αγαπημένου προσώπου΄ είναι μια υψηλή, ακράτητη αξίωση, που σε χρίζει εκλεκτό της και σε σπρώχνει προς τ' απέραντα πλάτη. Μόνο έτσι θα πρεπε να μεταχειρίζονται οι νέοι τον έρωτά τους: σαν ένα καθήκον που τους υποχρεώνει να εργάζονται αδιάκοπα στο μέσα τους κόσμο ("ν' ακροάζονται και να σφυροκοπάνε νύχτα-μέρα"). Δεν είναι ακόμα ώριμοι γι το δέσιμο του εαυτού τους, για την εγκατάλειψη και το σβήσιμό τους μέσα σ' ένα άλλο άτομο, για οποιοδήποτε τρόπο Ενωσης. Πρέπει πρώτα και για πολύν πολύν καιρό να μαζεύουν και να θησαυρίζουν ολοένα. Η Ένωση αυτή, το δόσιμο αυτό είναι το στερνό σκαλοπάτι' ίσως η ανθρώπινη ζωή να μη μπορεί ακόμα να το χωρέσει."

".......ο έρωτας μένει άφθαρτος και δυνατός μέσα στη θύμησή σας, επειδή στάθηκε η πρώτη σας βαθιά μόνωση , ο πρώτος εσώτερος μόχθος που κάνατε στη ζωή σας...."
« Τελευταία τροποποίηση: Νοεμβρίου 11, 2011, 18:49:17 από Nuria »

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #20 στις: Νοεμβρίου 11, 2011, 19:03:23 »
κι άλλο ένα για τη γυναίκα...

"Η Νέα Κοπέλα κι η Γυναίκα, στην καινούργια τους, την ατομική τους εξελικτική τους πορεία, μονάχα για λίγον καιρό θ' αντιγράφουν τις αντρικές συνήθειες, καλές και κακές, μονάχα για λίγον καιρό θα μαϊμουδίζουν τ' αντρικά επαγγέλματα. Άμα περάσει η αβεβαιότητα των μεταβατικών αυτών περιόδων, τότε θ' αποφανεί πως οι γυναίκες διάβηκαν απ' όλα αυτά τα (συχνά γελοία) μασκαρέματα, μόνο και μόνο για να ξεπλύνουν την εσώτατη ύπαρξή τους απ' τις παραμορφωτικές επιδράσεις του άλλου φύλου. Οι γυναίκες - που μέσα τους κατοικεί μια ζωή πιο αυθόρμητη, πιο γόνιμη, γεμάτη από περισσότερη εμπιστοσύνη - είναι σίγουρα πιο ώριμες, πιο "ανθρώπινες" απ' τον άντρα - το φαντασμένο κι ανυπόμονο αρσενικό, που καταφρονεί ό,τι νομίζει πς αγαπάει, επειδή δε γνώρισε ποτέ την τραχιά καρποφορία των σπλάχνων , που θα του ξάνοιγε όπως στη γυναίκα τα μυστικά βάθη της ζωής. Αυτή η "ανθρωπιά" της γυναίκας, ωριμασμένη μέσα στον πόνο και την καταφρόνια, θα βγει στο φως της μέρας, όταν η γυναίκα λυτρωθεί απ' τις κοινωνικές συμβατικότητες, όπου την καταδικάζει αποκλειστικά η θηλυκή της υπόσταση..."

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #21 στις: Νοεμβρίου 12, 2011, 23:58:28 »
Πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα και ωραία γραφή!

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1230
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #22 στις: Νοεμβρίου 14, 2011, 00:33:31 »
Αυτό για τον έρωτα μου άρεσε πάρα πολύ! : )
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'

Αποσυνδεδεμένος CunduLunaVini

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1389
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #23 στις: Νοεμβρίου 22, 2011, 03:25:16 »
Ορίστε κι άλλα για τον έρωτα:

     "Αγάπη σε μένα θα σήμαινε τυραννία κι ηθική επικράτηση. Εγώ σ' όλη μου τη ζωή μάλιστα, δεν μπόρεσα να φαντασθώ αλλιώτικον έρωτα κι έφτασα σε σημείο, που τώρα κάποτε σκέφτουμαι, πως ο έρωτας ακριβώς έγκειται στο δικαίωμα που εκούσια δίνεται απ'το αγαπώμενο πρόσωπο να το δυναστεύετε. Και στους ρομαντισμούς μου ακόμη τους υπογειακούς, δε φαντάστηκα ποτέ τον έρωτα αλλιώτικον, παρά σα μια πάλη, τον αρχινούσα πάντα με μίσος και τον τέλειωνα με την ηθική υποταγή, και στο τέλος δεν μπόρεσα ποτέ να ξεκαθαρίσω, τι θ'απόκανα το υποταγμένο αντικείμενο του έρωτά μου."

     "...γιατί για τη γυναίκα μονάχα στον έρωτα έγκειται όλη η ανάσταση, όλη η σωτηρία από οποιαδήποτε καταστροφή κι όλη η αναγέννηση, που αλλιώτικα, ούτε μπορεί να εκδηλωθεί παρά μονάχα με τον έρωτα."


Και κάτι για τη ζωή:

     "...όλοι μας ξεσυνηθίσαμε απ'τη ζωή,όλοι κουτσαίνουμε,ποιος λίγο ποιος πολύ. Τόσο μάλιστα ξεσυνηθίσαμε, που είναι στιγμές που νιώθουμε κάποιον αποτροπιασμό για την πραγματική "ζωντανή ζωή" και για τούτο δεν μπορούμε να το ανεχτούμε,όταν μας τη θυμίζουν. Φτάσαμε,βλέπετε, στο σημείο, που την πραγματική τη "ζωντανή ζωή" τη θεωρούμε σχεδόν αγγαρεία,σχεδόν υπηρεσία κι όλοι μας νοερά συμφωνούμε, πως η ζωή του βιβλίου είναι καλύτερη. Και γιατί σκοτωνόμαστε,γιατί χαλάμε τον κόσμο, γιατί παρακαλούμε πολλές φορές; Κι οι ίδιοι δεν ξέρουμε. Πάλι για μας θα'ναι χειρότερα, αν πραγματοποιηθούν οι ανόητες ελπίδες μας. Ελάτε να δοκιμάσετε, δώστε μας π.χ. πιο πολύ ανεξαρτησία, λύστε τα χέρια οποιανού θέλετε από μας, ανοίχτε τον κύκλο της δράσης του, ελαφρώστε την επίβλεψη και θα δείτε που...μα σας διαβεβαιώ, θα δείτε, που αμέσως θ'αποζητήσουμε την αυστηρή επίβλεψη.
[...]
     Αφήστε μας μόνους χωρίς το βιβλίο κι αμέσως θα πελαγώσουμε, θα χαθούμε -δε θα ξέρουμε, πού ν'ακουμπήσουμε, από πού να πιαστούμε, τι ν'αγαπήσουμε και τι να μισήσουμε, τι να εχτιμήσουμε και τι να περιφρονήσουμε! Εμείς ακόμα κι αυτό,το ότι είμαστε άνθρωποι το βαριόμαστε, - το ότι είμαστε άνθρωποι με πραγματικό χωριστό κορμί και αίμα. Ντρεπόμαστε γι'αυτό, το θεωρούμε αίσχος και πασχίζουμε να γίνουμε κάτι απίθανοι γενικοάνθρωποι.Είμαστε νεκρογεννημένοι, μα κι από καιρό τώρα γεννιόμαστε από γονείς, όχι ζωντανούς κι αυτό ολοένα πιο πολύ μας αρέσει. Μπαίνουμε στο γούστο. Πολύ γρήγορα θα επινοήσουμε να γεννιόμαστε κάπως από την ιδέα..."


                                                                                                                                      Το Υπόγειο, Φιόντορ Ντοστογιέφσκη
   
« Τελευταία τροποποίηση: Νοεμβρίου 22, 2011, 03:27:00 από CunduLunaVini »

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #24 στις: Δεκεμβρίου 17, 2011, 11:41:59 »
"Δύστυχε λαέ! Οι κατεργαραίοι σ' εμεθήσανε καθώς μεθούν τα μελίσια και τα βάνουνε στο καλάθι...Σ' εμεθήσανε και σ' εκάμανε να πιστέψης πως κάτι είσαι! Δύστυχε λαέ! Ξέρεις τι είσαι! Εκείνο πουναι όλοι οι λαοί΄ εκείνο που εσταθήκανε οι λαοί πάντα΄ είσαι, θέλεις δε θέλεις, το κλοτσοσκούφι εκείνωνε που τους βαστά η ψυχή τους να σε παίζουνε. Μπορεί να μη σ' αρέσει τούτη η αλήθεια, μα δέξου τη γιατί είναι αλήθεια."



Πόσο πιο επίκαιρο;;; Γράφτηκε το 1856 από τον Ανδρέα Λασκαράτο στο βιβλίο του "Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς", όπου σατιρίζει την αμορφωσιά και τη μιζέρια των συμπατριωτών του, τη διαφθορά του κλήρου και των πολιτικών της εποχής....Μάλλον τελικά πάντα έτσι ήταν τα πράγματα σ' αυτή τη χώρα...

Φυσικά ο Λασκαράτος αφορίστηκε...
« Τελευταία τροποποίηση: Δεκεμβρίου 17, 2011, 12:28:09 από Nuria »

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #25 στις: Δεκεμβρίου 17, 2011, 12:27:17 »
Από το ίδιο βιβλίο του Λασκαράτου, παραθέτω ένα απόσπασμα που μου έκανε εντύπωση για τη νηστεία...καυστικός ο συγγραφέας..


"Η κοιλιά για το χριστιανόνε είναι μια θεότητα της οποίας χρεωστείται μία λατρεία ξεχωριστή. Και, πρέπει να το πούμε εις έπαινόν του, ο χριστιανός εδώ δεν υποκρίνεται αλλά τηνε λατρεβει με αληθοσύνη, και με τον ημερολόγιον εις το χέρι. Το ημερόλογιον της κοιλιάς του χριστιανού σύγκειται από σαρακοστάδες μικρές και μεγάλες, τετραδοπαράσκεβα, νηστείες, πάσχατα και άρτσιβούρτσια!...Ο χριστιανός πρέπει να τα γνωρίζη όλα τούτα για να ξέρη σε κάθε περίσταση ποιες ύλες θα βάλη μέσα στην κοιλιά του. Είναι π.χ. σήμερα πάσχα ή άρτσι - βούρτσι; η κοιλιά γεμίζει με χοίριο, με πουτρίδα, με γάλα, με πήτα, με καπόνι΄ εκείνος όπου την έχει μεθάει, χορέβει, χαίρεται και πανηγυρίζει τη χάρη της η οποία με τόσην θρησκευτικήν όρεξην εδέχθηκε τα βρασμένα, τα ψημένα, τα σοφιγάδα!...Είναι σαρακοστή, τετραδοπαράσκεβο ή άλλη νηστεία οποιαδήποτε; Ο χριστιανός βάνει στην κοιλιά του κρεμίδια, σουπιές, φασούλια, χταπόδι, χαυγιάρι, αυγοτάραχα, και άλλα φαγητά σημειωμένα εν ονόματι κοιλιάς στο Ημερολόγιον΄ στο ύστερο κάνει το σταυρό του, ρέβεται, και ιδού έκανε το κατα δύναμη για τη Θεότητα!..."

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5387
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #26 στις: Δεκεμβρίου 17, 2011, 15:04:58 »
Πολύ ωραίο απόσπασμα!
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com