• Ιουλίου 22, 2019, 00:25:42
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Για e-mail καθηγητών και των βοηθών τους μπορείτε να ανατρέχετε εδώ

Αποστολέας Θέμα: Λογοτεχνικά αποσπάσματα  (Αναγνώστηκε 23720 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #36 στις: Ιανουαρίου 06, 2012, 12:39:57 »
ένα απόσπασμα για τους τυφλούς του πολέμου:


«Ακόμα μια εικόνα που μου 'μεινε σταμπαρισμένη στο νου, σαν τα νούμερα που πατάνε στα καπούλια των αλόγων του στρατού με πυρωμένο σίδερο.
Ήτανε μια μεγάλη άσπρη σκηνή δίπλα σ’ ένα ποτάμι με καταπράσινες οχτιές. Ήταν ένα ταλιάνικο νοσοκομείο. Στην ακροποταμιά καθότανε μια μεγάλη αράδα, τα μέτρησα, τριανταδυό παλικάρια. Καθότανε πάνου συο μαλακό χορτάρι κάτου απ’ τα καβάκια, που φλυαρούσανε συναμεταξύ τους δροσερά με τις φυλλωσιές και με τα πουλιά τους. Είχανε τα πόδια τους απλωμένα προς το νερό που περνούσε γλήγορο και χαρούμενο. Κι ολονών τα μάτια ήτανε σφιχτοδεμένα μ’ ένα μαύρο επίδεσμο.
Ακούγανε σωπαίνοντας το νερό που τραγουδούσε κάτου απ’ τα νοσοκομειακά πέδιλά τους, και τα δέντρα και τα πουλιά να μιλάνε πάνου απ’ τα κεφάλια τους. Τα χέρια τους χαϊδεύανε τη χλόη, για ψάχνανε με μικρές λυπητερές κίνησες να γιομίσουν την πίπα τους. Κάποτε τα χείλια τους κουνιόντανε δίχως να φτάνουν ίσα με μας τα λόγια τους. Κάμποσοι χαμογελούσανε γλυκά. Ήτανε όλα όμορφα μελαχροινά παιδιά της Ιταλίας με ολόμαυρα μαλλιά και στόματα παιδιάτικα. Κ’ ήτανε όλα τυφλά απ’ τα δακρυγόνα. Όλα εκείνα τα μαύρα ταλιάνικα μάτια ήτανε πεθαμένα, ίσως για πάντα κάτου απ’ τους θλιβερούς επιδέσμους. Τότες κατάλαβα γιατί δε μιλούσανε αυτά τα παλικάρια, για μιλούσανε σιγαλινά σα μέσα στο Ιερό. Ακούγανε νοσταλγικά με όλο τους το κορμί τα μυστικά κρυφόλογα της γλυκειάς ζωής, που τους μιλούσε για το φως, για τα νερά, για τις γυναίκες που είναι σαν καρποί και σαν ρόδα, για τον ήλιο και για τα λουλούδια, που δε θα ξαναβλέπανε ποτέ πια. Και με τα τυφλά τους μάτια βλέπανε με φρίκη μιαν αλήθεια, που εμείς δεν μπορούσαμε να τη δούμε γιατ’ είχαμε γερά τα δικά μας.
Θέ μου…Άνοιξα μεγάλα τα μάτια για να κυττάξω δυνατά και περιληπτικά όλη τη Φύση την όμορφη, για να πιω μονορρούφι όλο της το νόημα, σαν άνθρωπος που πρόκειται να στραβωθεί σε λίγο για πάντα…»


Από το βιβλίο "Η ζωή εν τάφω" του Στράτη Μυριβήλη

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #37 στις: Ιανουαρίου 07, 2012, 16:25:07 »
κι ένα οπτικοποιημένο λογοτεχνικό απόσπασμα!


http://www.greektube.org/content/view/85190/2/


"Πόση αγάπη υπάρχει στον κόσμο!
Άφθονη σαν ποτάμι που χύνεται μέσα σ' έναν κάμπο.
Ανθισμένη σαν ένας λόφος κόκκινος
από τις παπρούνες που σε φωνάζουν να τις κόψεις.
Δεν έχεις παρά να σκύψεις να τις κόψεις..."


Η ζωή εν τάφω - Στράτης Μυριβήλης

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #38 στις: Ιανουαρίου 17, 2012, 18:33:33 »
"Η θάλασσα...Είναι τόσο καλοβαλμένο το συναίσθημα μέσα στη λέξη. Η θάλασσα....θάλασσα...Σφαλνώ τα μάτια μου και το λέω έτσι απανωτά με πολλά "σσσ", το λέω σιγανά και τ' αφουγκράζομαι. Κι ακούγω τότες όλα τα κύματά της τα καλοκαιρινά, που ξεσέρνουνται σουσουριστά στο στρωτό αμμογιάλι και στα λιστρίδια. Αχεί και τραγουδά ακοίμητη μέσα στη λέξη. Κι η λέξη είναι σαν το κοχύλι, που σαν βάλεις το αυτί σου στο άνοιγμά του ακούς τις φωνές του πελάγου, που ναι για πάντα κλεισμένες μέσα στους γύρους τους, να ρχονται απ' αλάργα σαν να μιλά η ψυχή της θάλασσας."


Από το βιβλίο "Η ζωή εν τάφω" του Στράτη Μυριβήλη

Nuria

  • Επισκέπτης
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #39 στις: Ιανουαρίου 17, 2012, 21:29:58 »
Η συγκίνηση ενός στρατιώτη για την ύπαρξη μιας παπαρούνας στα χαρακώματα, μέσα στη φρίκη του πολέμου...


« Ήταν ένα λουλούδι εκεί! Φαντάσου λοιπόν. Ένα λουλούδι είχε φυτρώσει εκεί μέσα στους σαπρακιασμένους γεώσακκους, και μου φανερώθηκε τούτη τη νύχτα πουνε γιομάτη θάματα. Το πλησίασα με μεγάλη προσοχή. Τ’ άγγιξα με χτυποκάρδι όπως αγγίζεις ένα βρέφος στο μάγουλο. Είναι μια παπαρούνα. Μια τόση δα μεγάλη, καλοθρεμένη παπαρούνα, ανοιγμένη σα μικρή βελουδένια φούχτα. Αν μπορούσε να τη χαρεί κανένας μέσα στο φως του ήλιου θα βλεπε πως ήταν άλικη, μ’ ένα μαύρο σταυρό στην καρδιά, με μια τούφα μαβιές χνουδάτες βλεφαρίδες στη μέση. Ένα καλοθρεμένο λουλούδι, γεμάτο χαρά, χρώματα και γεροσύνη. Έχει κι έναν κόμπο που δεν άνοιξε ακόμα. Κάθεται κλεισμένος σφιχτά μέσα στην πράσινη φασκιά του και περιμένει την ώρα του. Μα δε θα αργήσει ν’ ανοίξει κι αυτός. Και θα ναι δυο λουλούδια τότες! Δυο λουλούδια πάνου στο χαράκωμα. Αντίκρυ στο Περιστέρι. Μέσα στο περιβόλι του θανάτου. Αιστάνομαι συγκινημένος ξαφνικά ως τα κατάβαθα της ψυχής μου.
Από μέσα μου αναβρύζουν δάκρυα απολυτρωτικά. Στέκουμαι πολλήν ώρα με το κεφάλι όλο χώματα ακουμπισμένο στα σαπισμένα σακκιά και τα δάχτυλα λαφρυά και προσεχτικά αγγίζουν πάνου στην παπαρούνα. Ξαφνικά με γεμίζει μιαν έγνια και μια ζωηρή ανησυχία πως κάτι μπορεί να πάθει τούτο το λουλούδι, που μ’ αυτό αποκαλύφτηκε απόψε ο Θεός. Σηκώνω στη ράχη ένα γερό τσουβάλι και τα’ ακουμπώ με προφύλαξες μπροστά στο λουλούδι. Έτσι θα ναι πάλι κρυμμένο για όλους τους άλλους. Κατόπι σηκώνουμαι ξανά με προσοχή στα νύχια κι απλώνω το μπράτσο μου έξω. Τα δάχτυλά μου τ’ άγγιξαν. Τρεμουλιάζω από ευτυχία. Νιώθω τα τρυφερά φύλλα του στις ρώγες των δακτύλων. Είναι μιαν αναπάντεχη χαρά της αφής και μέσα στο μπράτσο μου μυρμιδίζει μια γλυκιά ανατριχίλα που ανεβαίνει ως τη ράχη. Είναι σαν να πεταλουδίζουν πάνω στην επιδερμίδα σου τα ματόκλαδα μιας αγαπημένης γυναίκας. Φίλησα τις ρώγες των δακτύλων μου κι είπα σιγά-σιγά:

-   Καληνύχτα…καληνύχτα και να σαι ευλογημένη.»



Από το βιβλίο "Η ζωή εν τάφω" του Στράτη Μυριβήλη

Αποσυνδεδεμένος Lydia

  • Δασκάλα
  • Συντονιστής
  • Εκτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 2240
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #40 στις: Ιανουαρίου 17, 2012, 22:16:49 »
Αυτό δεν ήταν απόσπασμα και στη λογοτεχνία Γενικής στο Λύκειο; Παράξενο να μου είναι τόσο οικείο..

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #41 στις: Ιανουαρίου 17, 2012, 22:18:39 »
Ναι, Β' Λυκείου.
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1230
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #42 στις: Μαρτίου 23, 2012, 16:26:40 »
''-Αδερφέ μου,αδερφέ μου,τι είναι αυτά που λες!Μα έχυσες αίμα!φώναξε μ'απόγνωση η Ντούνια.

-Αίμα που το χύνουν όλοι,πρόσθεσε αυτός-που χύνεται και χυνόταν πάντα στον κόσμο σαν καταράχτης,που το χύνουν σαν σαμπάνια και τους στεφανώνουν ύστερα γι'αυτό στο Καπιτώλιο και τους ονομάζουν ύστερα ευεργέτας της ανθρωπότητας.Μα κοίταξε λοιπόν προσεχτικότερα,άνοιξε τα μάτια σου!Εγώ είμαι που ήθελα το καλό των ανθρώπων και θα 'κανα εκατοντάδες και χιλιάδες καλές πράξεις,σ'αντιστάθμισμα της μιας μου αυτής ανοησίας...Με την ανοησία αυτή το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω ανεξάρτητος,να κάνω το πρώτο βήμα,να αποχτήσω τα μέσα κι από 'κει και μπρος όλα θα δικαιώνονταν απ'το ανυπολόγιστο όφελος...Μα εγώ απ'το πρώτο κιόλας βήμα λύγισα,κι αυτό γιατί είμαι ένας άτιμος...Αν τα κατάφερνα θα με στεφάνωναν με δάφνες,τώρα όμως τράβα στη φυλακή!

(...)Τάχα γιατί το να ρημάξεις τους ανθρώπους με οβίδες,έχοντας κάνει κανονική πολιορκία είναι ένας αξιοσέβαστος τρόπος;Ο φόβος της αισθητικής είναι το πρώτο σημάδι της αδυναμίας.Ποτέ,μα ποτέ μου δεν το είχα νιώσει τόσο καθαρά αυτό όσο τώρα και καταλαβαίνω λιγότερο από κάθε άλλη φορά το έγκλημά μου!Και ποτέ,ποτέ μου δεν ήμουνα πιο δυνατός κι οι πεποιθήσεις μου πιο σταθερές από τώρα...''

Έγκλημα και τιμωρία
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5394
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #43 στις: Μαρτίου 23, 2012, 20:13:28 »
Όποιο απόσπασμα να βάλεις από αυτό το βιβλίο λέει αλήθειες.
Εάν θέλετε να συνεργαστείτε ως συντονιστές στο φόρουμ, στείλτε μου προσωπικό μήνυμα ή επικοινωνήστε με το ptde.gr@gmail.com

Αποσυνδεδεμένος VibeZ

  • Συντονιστής
  • Πρωτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 185
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Λογοτεχνικά αποσπάσματα
« Απάντηση #44 στις: Οκτωβρίου 31, 2012, 22:51:08 »
Εμένα με είχε στιγματίσει ένα ποίημα κάποιου Τάσου Λειβαδείτη νομίζω; Ήταν από τη Νεοελληνική Λογοτεχνία του Λυκείου αν δεν κάνω λάθος και μιλούσε για μια αραχνούλα σε ένα κελί. Πολύ κρίμα που δεν θυμάμαι πώς πήγαινε, άλλα για να πω την αλήθεια φοβάμαι να το Googlάρω.. Φοβάμαι ότι θα μπορέσω να το ξαναβρώ..  :-\
Life begins at the end of your comfort zone. .