• Δεκεμβρίου 15, 2019, 05:43:57
• Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
 
Νέα:
Το ptde.gr πρόκειται να κλείσει. Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετέχουν ενεργά στη συνέχεια του φόρουμ παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τις συντονίστριες λιβελούλα, asimeniasfika, TheReader ή να στείλουν μήνυμα στο ptde.gr@gmail.com

Αποστολέας Θέμα: Eμπειρίες δασκάλων!  (Αναγνώστηκε 15529 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Nuria

  • Επισκέπτης
Eμπειρίες δασκάλων!
« στις: Μαρτίου 30, 2011, 09:49:28 »
Θέμα που άνοιξε το μέλος konstantina.

-------------------------------

« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτεμβρίου 24, 2011, 16:37:39 από asimeniasfika »

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5390
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #1 στις: Μαρτίου 13, 2012, 16:59:36 »
Αλήθεια, τα παιδιά που τελείωσαν τη σχολή και βρήκαν δουλειά, τι έχουν να μας πουν για τις εμπειρίες τους;

Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάσεις θεωρία και πράξη; Όταν σαν ενθουσιασμένος φοιτητής λες ότι θα γίνεις ο καλύτερος και πιο αντι-αυταρχικός δάσκαλος, αλλά βλέπεις ότι στην πράξη είναι δύσκολο να πετύχεις να σε σέβονται όλοι οι μαθητές σου, ποια είναι η καλύτερη λύση;

Όσοι φορουμίτες είστε δάσκαλοι, αλλά και όσοι μας διαβάζετε και δεν έχετε γραφτεί (να ένας καλός λόγος να γραφτείτε) θα μπορούσατε να ξεθάψετε αυτό το θέμα και να μας πείτε τις εντυπώσεις σας.
Το ptde.gr πρόκειται να κλείσει σύντομα. Για πληροφορίες στείλτε πμ σε: λιβελούλα, asimeniasfika, TheReader

Αποσυνδεδεμένος Ίριδα

  • Προνήπιο!
  • *
  • Μηνύματα: 10
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #2 στις: Απριλίου 01, 2012, 09:48:55 »
Αγαπητοί συνάδελφοι,
γράφω για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο φόρουμ. Είμαι δασκάλα εδώ και 5 χρόνια και βλέπω ότι χρόνο με το χρόνο βελτιώνομαι, αν και ήμουν ενθουσιασμένη από την πρώτη μέρα που μπήκα στην τάξη.  Προσωπικά, δεν φωνάζω σχεδόν ποτέ στην τάξη. Φέτος από την αρχή της χρονιάς έχω φωνάξει μόνο 4 φορές (μετρημένες) και οι τρεις από αυτές οφείλονταν στο γεγονός ότι εγώ δεν ήμουν καλά εκείνες τις μέρες.

Προσπαθώ γενικά να αφήνω τα προβλήματά μου στο σπίτι μου. Κάποιες φορές καταλαβαίνω ότι αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Π.χ.: Τη μια φορά έμαθα στο πρώτο διάλειμμα από το διευθυντή ότι τελικά μια μαθήτριά μου θα χρειαστεί να κάνει μια μεταμόσχευση και θα φύγει την υπόλοιπη χρονιά από το σχολείο. Το πλήγμα ήταν ισχυρό, επειδή το κορίτσι γύρισε τρισευτυχισμένο που έβλεπε τους συμμαθητές της και εμένα από τη Γαλλία που είχε πάει για εξετάσεις και δεν άφησε κανέναν να καταλάβει ότι υπήρχε πρόβλημα. Έτσι εγώ νόμιζα ότι οι εξετάσεις πήγαν καλά. Είχε μάλιστα επικοινωνήσει μαζί μου την προηγούμενη μέρα μέσω email.

Τέλος πάντων. Κατατάσσω τη φασαρία μέσα στην τάξη σε ... βαθμίδες.
1η: Τα παιδιά δεν κάθονται στη θέση τους και μιλάνε ή φωνάζουν τόσο δυνατά που χρειάζεται να τους ουρλιάξει αρκετές φορές κάποιος για να καθίσουν κάτω.
2η: Τα παιδιά κάνουν φασαρία την ώρα του μαθήματος, επειδή κάτι τα έκανε να γελάσουν ή όλα θέλουν να μιλήσουν μαζί.
3η: Τα παιδιά κάνουν σχετική ησυχία, αλλά κάποιοι μουρμουρίζουν ή ψιθυρίζουν τα δικά τους.
4η: Τα παιδιά δεν μιλάνε, κάνουν αργές νωχελικές κινήσεις, όταν πρέπει να βγάλουν τα βιβλία τους και γενικά δεν παρακολουθούν. Παρόλα αυτά υπάρχει άκρα του τάφου σιωπή.

Για εμένα ακόμη και η τέταρτη περίπτωση είναι... φασαρία.

Ησυχία για εμένα υπάρχει όταν βλέπω όλα τα παιδιά να κοιτούν προς τη σωστή κατεύθυνση (προς αυτόν που έχει το λόγο είτε αυτός είναι μαθητής-μαθήτρια είτε είναι η δασκάλα), συμμετέχουν ενεργά και οι διαδικαστικές τους κινήσεις (βγάζω βιβλία, γυρίζω στη σωστή σελίδα κ.τ.λ.) είναι γρήγορες. Δεν με ενοχλεί η μικρή ψευτοφασαρία που δημιουργείται από ενθουσιασμό για ένα συγκεκριμένο θέμα.

Προσωπικά έχω πετύχει την ησυχία (έτσι όπως την εννοώ εγώ) με έναν απλό τρόπο:
Δε χρησιμοποιώ ποτέ τη φωνή μου για να πω τα εξής: καθίστε γρήγορα στις θέσεις σας, βγάλτε τα βιβλία σας, κάντε ησυχία, δε δέχομαι ερωτήσεις κ.α. διαδικαστικά.

Στον συγκεκριμένο τομέα με βοηθάει η φλογέρα μου. Για κάθε "διαταγή" από τις παραπάνω έχω γράψει μια συγκεκριμένη μελωδία, την οποία τα παιδιά αναγνωρίζουν και δρουν ανάλογα. Έτσι ούτε χαλάω τη φωνή μου, ούτε τα παιδιά με ακούνε να λέω ξανά και ξανά τα ίδια. Από το στόμα μου βγαίνουν πάντα καινούριες πληροφορίες. Αυτά και κάποια άλλα τεχνάσματα χρησιμοποιώ στην τάξη μου και έχουν πολύ αποτέλεσμα, γιατί η όλη διαδικασία του μαθήματος είναι ένα παιχνίδι.

 : j

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1231
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #3 στις: Απριλίου 01, 2012, 16:41:52 »
Κι αυτό που εφαρμόζεις με τη φλογέρα πώς το καθιερώσατε;Τους εξήγησες τι σημαίνει ο κάθε ήχος στην αρχή της χρονιάς;
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'

Αποσυνδεδεμένος dreamxr11

  • Πτυχιούχος!
  • Διαχειριστής
  • Πεμπτάκι!
  • *****
  • Μηνύματα: 1563
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #4 στις: Απριλίου 01, 2012, 17:37:21 »
χαιρομαι πολυ Ιριδα που εδωσες λογο αναπτυξης αυτου του θεματος. ειναι καιρος πια και στο φορουμ να υπαρξουν πρακτικες και συμβουλες για τους εν δυναμει δασκαλους.
Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες.
"Bertrand Russell"

Αποσυνδεδεμένος Ίριδα

  • Προνήπιο!
  • *
  • Μηνύματα: 10
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #5 στις: Απριλίου 01, 2012, 18:07:27 »
Καταρχήν να πω ότι εξεπλάγην ευχάριστα που είδα άμεση ανταπόκριση στα μηνύματά μου. Είμαι πεπεισμένη ότι όσα κάνω στην τάξη έχουν αποτέλεσμα και μου αρέσει να τα μοιράζομαι με συνανθρώπους μου. Συχνά δυστυχώς, ίσως γίνομαι κουραστική για όσους δεν ασχολούνται με το επάγγελμα. Οπότε εδώ βρήκα έναν χώρο να εκφράσω την άποψή μου, αλλά και για να ακούσω κριτική πάνω σε όσα λέω.  : ?>

Λοιπόν, όσον αφορά σε αυτό με τη φλογέρα:
Η φλογέρα είναι το πιο απλό μουσικό όργανο. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις να παίζεις φλογέρα, μπορείς μέσα σε μια δυο βδομάδες να μάθεις να παίζεις. Παρόλα αυτά αυτό που εφαρμόζω εγώ μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε εύχρηστο μουσικό όργανο (π.χ. κάποιο κρουστό).

Όταν μπαίνω για πρώτη φορά σε μια τάξη (προτιμώ τις μεγάλες, δηλαδή Ε' και Στ') εξηγώ στους μαθητές μου ότι μπορώ να τους διδάξω με δυο τρόπους. Ο ένας είναι ο παραδοσιακός και ο άλλος για να τον εμπεδώσουνε θα χρειαστούν περίπου 2 εβδομάδες.

Επειδή έχω πολλή αυτοπεποίθηση πλέον, δεν βρίσκομαι στην κατάσταση που βρέθηκα την πρώτη χρονιά που δίδαξα έκτη τάξη και που τα παιδιά στο τέλος της χρονιάς μου εξομολογήθηκαν ότι θεώρησαν αρχικά τη φλογέρα παιδαριώδη (αυτό όμως οφειλόταν στο γεγονός ότι κι εγώ αυτό φοβόμουν ότι θα σκεφτούν τα παιδιά) και τη συνήθισαν μετά από μερικές βδομάδες.

Την πρώτη μέρα λοιπόν δείχνω τις δυο βασικές μελωδικές φράσεις οι οποίες αποτελούνται από 5 εώς 10 νότες. Οι μαθητές και οι μαθήτριες καλούνται να τις αναγνωρίζουν κάθε φορά που ακούγονται. Οι μελωδίες αυτές είναι η μελωδία της ησυχίας που είναι ήρεμη και χαλαρωτική και η μελωδία που ζητά από τα παιδιά να καθίσουν στη θέση τους προσέχοντας η καρέκλα τους να ακουμπάει στο πόδι του θρανίου, η πλάτη τους να είναι ίσια, να κοιτούν τη δασκάλα και τα χέρια να είναι πάνω στο θρανίο.

Αυτά που είπα για τη δεύτερη μελωδία ίσως ξενίσουν σε κάποιους, αλλά πρέπει να εξηγήσω τα εξής:
Όταν οι καρέκλες ακουμπούν στο πόδι του θρανίου αποφεύγουμε προστριβές μαθητών με τους διπλανούς τους, επειδή με φυσικό τρόπο ο καθένας βρίσκεται στη δική του πλευρά του θρανίου. Αυτό βοήθησε ιδίως όταν είχα κάποια στιγμή πρώτη τάξη.
Τα χέρια πάνω στο θρανίο είναι πολύ σημαντικό πράγμα, αν ειδικά έχουμε παρατηρήσει ότι κάποιο παιδί έχει τάσεις να βάζει το χέρι στη μύτη, να αυνανίζεται κ.τ.λ.. Βάζοντας λοιπόν έναν τέτοιον κανόνα δε θα χρειαστεί ποτέ να βρεθούμε σε δύσκολη θέση, αφού η μελωδία μας λύνει τα χέρια.
Η ίσια πλάτη βοηθάει τους μαθητές να ξεμουδιάσουν, αλλά και να νιώσουν καλά παιδιά.
Το να κοιτούν τα παιδιά τη δασκάλα στη στιγμή της απόλυτης ησυχίας είναι καλό, για να δώσει η δασκάλα τις απαραίτητες οδηγίες, οι οποίες στη δική μου περίπτωση μπορεί να είναι μέχρι και να κάνουν για την υπόλοιπη ώρα μόνα τους μάθημα.

 Δεν έχω τεράστια πληθώρα μελωδιών.

Υπάρχει και η μελωδία της απόλυτης ησυχίας που χρησιμεύει σε διαγωνίσματα και τεστ.
Επίσης υπάρχει και η μελωδία με την οποία τα παιδιά βγάζουν τα βιβλία τους γρήγορα.

Προσωπικά βάζω τους μαθητές και τις μαθήτριες πάντα αρχικά να κάθονται σε ομάδες, τις οποίες βαφτίζω με τα ονόματα του ουράνιου τόξου. (Για να πάψουν επιτέλους να ταυτίζουν τα χρωματα με ποδοσφαιρικές ομάδες, αλλά και για να μάθουν τη σειρά των χρωμάτων του ουράνιου τόξου) Τα παιδιά αλλάζουν συχνά θέσεις. Στην αρχή της χρονιάς εγώ καθορίζω πού θα κάτσει ο καθένας, αλλά προς το μέσον της χρονιάς τα παιδιά γνωρίζοντας το σύστημα διδασκαλίας μου καταφέρνουν αρκετά καλά να μοιράζονται μόνα τους στις ομάδες.

Όπως και να΄χει υπάρχει ένα μέρος στον πίνακα όπου οι ομάδες κερδίζουν ή χάνουν γραμμές κατά τη διάρκεια όλου του μαθήματος. Δεν χρειάζεται παρά μονάχα σπάνια να μαλώσω κάποιο παιδί, επειδή οι ίδιοι οι συμμαθητές του δεν το αφήνουν να κάνει βλακείες, αφού έτσι χάνει όλη η ομάδα πόντους.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει μάθημά μου (η πόρτα της τάξης μου είναι ανοιχτή για όλους) θεωρούν ότι λειτουργεί και ενδιαφέρονται να ακούσουν για το σύστημά μου.

Μου αρέσει όμως κι εμένα να επισκέπτομαι άλλες τάξεις και να μαθαίνω καινούρια πράγματα από συναδέλφους μου. Λίγοι βέβαια είναι αυτοί που με δέχονται σαν παρατηρητή στο μάθημά τους κι αυτό είναι κατανοητό.  Παρόλα αυτά εγώ πάντα βρίσκω άκρως ενδιαφέροντα πράγματα τα οποία μετασχηματίζω και βάζω στο μάθημά μου. Ο κλάδος μας έχει τους καλύτερους επαγγελματίες. Εγώ το πιστεύω αυτό κι ας λένε όσοι είναι έξω από το χορό άλλα...

Αποσυνδεδεμένος asimeniasfika

  • Απόφοιτη ΠΤΔΕ
  • Συντονιστής
  • Καμένος στον κύβο!
  • *****
  • Μηνύματα: 5390
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #6 στις: Απριλίου 01, 2012, 20:13:49 »
Έχεις αρκετά καλές ιδέες για τη διαχείριση της τάξης σου. Ήρθες στο κατάλληλο μέρος για να τα συζητήσεις όλα αυτά, μια μεγάλη δασκαλοπαρέα είναι το φόρουμ. Μια και σε βλέπω να έχεις διάθεση, κάνεις και δραστηριότητες πέρα από το μάθημα (πχ. παιχνίδια με μουσική, χορό, κίνηση κ.ά.); Στα μεγάλα παιδιά ποιες δραστηριότητες βλέπεις ότι έχουν μεγαλύτερη ανταπόκριση;
Το ptde.gr πρόκειται να κλείσει σύντομα. Για πληροφορίες στείλτε πμ σε: λιβελούλα, asimeniasfika, TheReader

Αποσυνδεδεμένος EK

  • Νηπιαγωγείο!
  • **
  • Μηνύματα: 43
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #7 στις: Απριλίου 01, 2012, 21:24:52 »
Να ρωτήσω κι εγώ κάτι; Για τα παιδιά του Δημοτικού, και συγκεκριμένα της Δευτέρας τάξης, ποιος πιστεύετε ότι είναι ο καλύτερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος να διδάξει κανείς τη γραμματική; Κάνω ένα ιδιαίτερο και προβληματίζομαι σχετικά με το κατά πόσο ο τρόπος μου είναι σωστός...

Αποσυνδεδεμένος fenia

  • Πεμπτάκι!
  • *******
  • Μηνύματα: 1231
Απ: Eμπειρίες δασκάλων!
« Απάντηση #8 στις: Απριλίου 01, 2012, 22:34:56 »
Τις μελωδίες τις σκέφτηκες μόνη σου;Εγώ ξέρω να παίζω τον εθνικό ύμνο στη φλογέρα και το ''χρυσό κουρέλι της Νεφέλης''. : tongue

Βασικά έχεις απίστευτηηη φαντασία κάτι που ζηλεύω πάντα στους ανθρώπους,γιατί εγώ δεν έχω καθόλου!Υποθέτω δεν τα διάβασες κάπου όλα αυτά,ε;
'Τί είναι,όμως,ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.'